Zagrożenia związane z udarem mózgu

Każdego roku w Polsce rejestrowanych jest nawet kilkadziesiąt tysięcy udarów mózgu. Z ich powodu umiera coraz większa liczba pacjentów, a spora część z nich nie odzyskuje po nich pełnej sprawności.

Dzieje się tak przede wszystkim dlatego, że większość nas nie potrafi doszukać się w zachowaniu swoim i swoich najbliższych symptomów świadczących o tym, że może on niedługo się pojawić. A nawet jeżeli dojdzie do udaru mózgu wielu z nas zwleka z wezwaniem karetki pogotowia lub udaniem się do lekarza łudząc się, że to tylko przejściowa niedyspozycja, która zaraz minie. Niestety, z przeprowadzonych niedawno badań wynika, że mniej niż połowa z nas potrafi wymienić przynajmniej jeden z objawów udaru, a znikomy odsetek zna wszystkie jego symptomy.

Naszą czujność wzbudzić powinna przede wszystkim nagłość zachowań związanych z udarem. Należy zdać sobie sprawę z tego, ze udar nie jest chorobą, która rozwija się stopniowo i pogarsza sprawność całego organizmu, ale przychodzi z dnia na dzień i atakuje w najmniej spodziewanym momencie.

Obejmuje on przede wszystkim uszkodzenia mózgu wobec czego jego najczęstszymi objawami są zaburzenia mowy, siły mięśniowej, osłabienia rąk, nóg, i wykrzywienia twarzy. Towarzyszyć mogą im także bardzo silne bóle głowy, wymioty, a nawet omdlenia i utrata przytomności z zaburzeniami mowy i widzenia. Niepokojące są także zaburzenia lub utrata pamięci.

Najczęściej możemy mieć do czynienia z udarem niedokrwiennym, który występuje w nawet 80 % przypadków. Na szczęście możliwe jest jego skuteczniejsze leczenie niż w przypadku udaru krwotocznego. Udar niedokrwienny powodują zamknięte naczynia krwionośne, które nie zaopatrują mózgu w wystarczającą ilość krwi i tlenu. Udar krwotoczny nazywany jest inaczej wylewem krwi do mózgu i jest efektem pęknięcia naczynia krwionośnego i przedostaniem się krwi do mózgu. Najczęściej towarzyszy mu gwałtowny i bardzo silny ból głowy, który może doprowadzić do utraty przytomności.

Najczęściej występują on u osób starszych, ale może wystąpić także u osób znacznie młodszych, a nawet małych dzieci. W takich przypadkach jest on najczęściej powiązany z chorobami serca lub przyjmowaniem hormonalnej antykoncepcji, paleniem papierosów oraz stosowaniem środków psychoaktywnych.

W przypadku pojawienia się pierwszych objawów choroby należy nie bagatelizować objawów i jak najszybciej wezwać pomoc lekarza specjalisty. Chory maksymalnie w ciągu godziny powinien znaleźć się w szpitalu, który udzieli mu fachowej pomocy. Po godzinie jego szanse na pełne wyleczenie i odzyskanie sprawności gwałtownie maleją. Leczenie polega na zastosowaniu metody trombolizy, która polega na podaniu leków mających za zadanie rozpuścić skrzep i udrożnić naczynia. Najszybciej jak to możliwe chory powinien zostać także poddany rehabilitacji, która przywróci jego wcześniejszą sprawność organizmu. Z jej wdrożeniem nie należy zwlekać ani chwili. Zaczyna się ona najczęściej jeszcze podczas pobytu w szpitalu i jest kontynuowana po jego opuszczeniu przez pacjenta.

O autorze

Bartosz Talar

Komentarze wyłączone